اندیشه مقاومت در گفتمان انقلاب اسلامی

اندیشه مقاومت در گفتمان انقلاب اسلامی

سازه ی مفهومی «جهاد کبیر» در منظومه ی گفتمانی سیاست خارجی مقام معظم رهبری

نویسنده
دانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
چکیده
عرصه تحلیل سیاست خارجی یکی از مهم ترین حیطه های پژوهشی علوم سیاسی و روابط بین الملل می باشد که به بحث در جهت تبیین رفتارها و جهت گیری های خارجی دولت ها (به عنوان اساسی ترین برونداد سیاست خارجی هر کشور) می پردازد. در جمهوری اسلامی ایران، نقش رهبری در سیاست خارجی ویژه و برتر است. در این مقاله بر آنیم تا «جهاد کبیر» را به عنوان یک راهبرد اساسی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بازخوانی نماییم؛ گفتمانی که تاکنون چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. سؤال اساسی که در این پژوهش ارائه می شود این است که چرا جهاد کبیر در سیاست خارجی مطرح شد و کار کرد هویتی آن بر سیاست خارجی چگونه می باشد؟ فرضیه ما بدین صورت تنظیم شده است که جهاد کبیر به عنوان یک راهبرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی، اولاً دارای یک هویت گفتمانی است که به صورت یک پادگفتمان در مقابل گفتمان نفوذ مطرح شده و ثانیاً، دارای یک کاربرد بخشی به سیاست خارجی جمهوری اسلامی در سطح نظام بین الملل می باشد. رهیافت و چارچوب نظری پژوهش رهیافت سازه انگاری با تأکید بر بعد هویتی این نظریه می باشد. روش به کاربسته شده در نوشتار پیش رو، روش تحلیل کیفی (تحلیلی - توصیفی) و تفسیر بیانات معظم له می باشد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The Conceptual Construct of "Jihad-e Kabir" in the Discursive System of Foreign Policy of the Supreme Leader

نویسنده English

Alireza Sahraei
PhD Student in Political Science, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
چکیده English

The field of foreign policy analysis is one of the most important research areas in political science and international relations, which discusses the explanation of behaviors and foreign orientations of states (as the most fundamental output of any country's foreign policy). In the Islamic Republic of Iran, the role of leadership in foreign policy is special and superior. In this article, we intend to reread "Jihad-e Kabir" as a fundamental strategy in the foreign policy of the Islamic Republic of Iran; a discourse that has not been investigated much so far. The fundamental question presented in this research is why Jihad-e Kabir was raised in foreign policy and what is its identity function on foreign policy? Our hypothesis is structured in such a way that Jihad-e Kabir, as a foreign policy strategy of the Islamic Republic, firstly has a discursive identity that is presented as a counter-discourse against the discourse of infiltration, and secondly, has a sectoral application to the foreign policy of the Islamic Republic at the international system level. The research approach and theoretical framework is the constructivism approach with an emphasis on the identity dimension of this theory. The method employed in the present writing is qualitative analysis (analytical-descriptive) and interpretation of the Supreme Leader's statements.

کلیدواژه‌ها English

Jihad
Jihad-e Kabir
Foreign policy
Supreme Leader
1. دهقانی فیروزآبادی، سید جلال (۱۳۸۸). هویت و منفعت در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، صص ۱۳۵-۱۲۴.
2. تاجیک، محمدرضا (۱۳۸۴). روایت غیریت و هویت در میان ایرانیان. تهران: فرهنگ گفتمان.
3. حمزه پور، علی (۱۳۹۰). راهبردهای امنیتی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
4. دوترتی، جیمز و رابرت فالتزگراف (۱۳۷۶). نظریه‌های متعارض در روابط بین‌الملل. ترجمه علیرضا طیب و وحید بزرگی، تهران: نشر قومس.
5. دیوتیاک، ریچارد و جیمز دردریان (۱۳۸۰). نظریۀ انتقادی، پست مدرنیسم و نظریۀ مجازی در روابط بین‌الملل. ترجمه حسین سلیمی، تهران: گام نو.
6. صحرایی، علیرضا (۱۳۹۰). درآمدی بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. مشهد: انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی مشهد.
7. صحرایی، علیرضا (۱۳۸۹). تحلیلی جامعه‌شناختی-تاریخی پیرامون انقلاب اسلامی ایران. تهران: انتشارات خرسندی.
8. عسگرخانی، ابو محمد، دیان جانباز و محسن عباس‌زاده (۱۳۸۸). پسامدرنیته و واکاوی دولت ملی دارای حاکمیت در نظریه‌های روابط بین‌الملل. فصلنامه سیاست، شماره ۱۱.
9. غرایاق زندی، جواد (۱۳۹۱). امنیت ملی در اسلام. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
10. قوام، عبدالعلی (۱۳۸۴). روابط بین‌الملل: نظریه‌ها و رویکردها. تهران: سمت.
11. متقی، ابراهیم و حجت کاظمی (۱۳۸۶). سازه‌انگاری، هویت، زبان و سیاست خارجی. فصلنامه سیاست، دوره ۳۷، شماره ۴.
12. مشیر زاده، حمیرا (۱۳۸۳). گفتگوی تمدن‌ها از منظر سازه‌انگاری. مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، شماره ۶۳.
13. مشیر زاده، حمیرا (۱۳۸۵). تحلیل سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از منظر سازه‌انگاری. مندرج در کتاب سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، به اهتمام نسرین مصفا و حسین نوروزی. تهران: مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.
14. نظری، علی اشرف و علیرضا صحرایی (۱۳۹۴). هستی‌شناسی رهیافت سازه‌انگاری و بازخوانی چشم‌اندازهای تحلیلی آن: دیرینه‌شناسی مناظره‌های فکری. روش‌شناسی علوم انسانی، سال ۲۱، شماره ۸۳.
15. ونت، الکساندر (۱۳۸۴). نظریۀ اجتماعی سیاست بین‌الملل. ترجمه حمیرا مشیرزاده، تهران: مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.
16. هادیان، ناصر (۱۳۸۰). سازه‌انگاری از روابط بین‌الملل تا سیاست خارجی. فصلنامه سیاست خارجی، سال ۱۷، شماره ۴.

17. Adler, Alfred (2005). Communitarian international relations, The Epistemic Foundation of International Relations. London: Routledge.
18. Delanty, Gerard (1997). Social science: beyond constructivism and realism. Buckingham: Open University Press.
19. Howard, Peter (2005). Constructivism and foreign policy. Presented at the annual meeting of the international politics.
20. Kubalkova, Vendulka (2001). Foreign policy in a constructed international politics in a constructed world. Armonk: M.E. Sharpe.
21. Taylor, Charles (1992). Sources of the self: The making of the modern identity. Cambridge: Cambridge University Press.
22. Zehfuss, Maja (2001). Constructivism and identity: A dangerous liaison. European Journal of International Relations.
دوره 12، شماره 39
زمستان 1395
صفحه 7-26

  • تاریخ دریافت 15 شهریور 1395
  • تاریخ بازنگری 18 مهر 1395
  • تاریخ پذیرش 25 آبان 1395
  • تاریخ اولین انتشار 22 اسفند 1395
  • تاریخ انتشار 22 اسفند 1395