اندیشه مقاومت در گفتمان انقلاب اسلامی

اندیشه مقاومت در گفتمان انقلاب اسلامی

نقش نخبگان سیاسی در مهار بحران‌های امنیتی و ارائه مدل

نویسندگان
پژوهشگر دانشکده شهید مطهری بسیج، تهران، ایران.
چکیده
امروزه تأمین امنیت در تمام ابعاد آن یکی از دغدغه‌های اصلی نظام‌های سیاسی است. یکی از معیارهای اصلی ارزیابی حکومت‌ها، چه از منظر داخلی و چه از دید جامعه بین‌الملل، میزان توانایی آنها در تأمین امنیت است. کنترل و مهار عوامل بحران زا در امنیت جامعه از وظایف اصلی حاکمان و دولتمردان و نیروهای‌تأثیرگذار در این امر است.
یکی از مهم‌ترین گروه‌هایی که عملکرد آنها همواره تأثیر متقابلی بر ایجاد و یا مهار بحران‌های امنیتی در جامعه دارد، نخبگان سیاسی هستند. در این مقاله به نقش این گروه در امنیت جامعه پرداخته شده است.
این نوشتار با عنوان «بررسی نقش نخبگان سیاسی در مهار بحران‌های امنیتی و ارائه مدل» با تکیه بر منابع قابل دسترس و شواهد و قرائن تاریخی موجود در چند دهه اخیر، نقش نخبگان سیاسی را در مهار و کنترل بحران‌های امنیتی بررسی کرده و در این راستا یک مدل مفهومی را ارائه نموده است. پژوهش انجام‌گرفته یک تحقیق توصیفی–تحلیلی است که در چارچوب نظریه‌های نخبگان و نخبه‌گرایی انجام گرفته است. بررسی صورت گرفته براساس دو نقش مدیریتی و رهبری نخبگان و در چارچوب عناصر این دو نقش در مراحل زمانی قبل و حین و بعد از بحران، از دو منظر کارکرد مثبت و منفی نخبگان انجام گرفته است. در پایان نیز از فرآیند حقیقت این نتیجه حاصل شده است که عملکرد نخبگان سیاسی در مهار بحران‌های امنیتی نقش مؤثر و تعیین‌کننده‌ای دارد. این تأثیر به صورت مدل مفهومی در پایان ارائه شده است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The Role of Political Elites in Managing Security Crises and Presenting a Model

نویسندگان English

Hojjatollah Moradi
Seyyed Hossein Mousavi
Researcher, Shahid Motahari Basij Faculty, Tehran, Iran
چکیده English

Today, ensuring security in all its dimensions is one of the primary concerns of political systems. One of the main criteria for evaluating governments, both from a domestic perspective and from the viewpoint of the international community, is the extent of their ability to ensure security. Controlling and managing crisis-generating factors in societal security is one of the main duties of rulers, statesmen, and influential forces in this matter. One of the most important groups whose performance always has a reciprocal impact on creating or managing security crises in society is the political elites. This article addresses the role of this group in community security. This paper entitled "Investigating the Role of Political Elites in Managing Security Crises and Presenting a Model," relying on available sources and historical evidence and clues from recent decades, has examined the role of political elites in managing and controlling security crises and in this regard has presented a conceptual model. The conducted research is a descriptive-analytical study carried out within the framework of elite and elitism theories. The investigation was conducted based on the two managerial and leadership roles of elites and within the framework of the elements of these roles across the temporal stages before, during, and after the crisis, from the dual perspectives of the positive and negative functions of the elites. Finally, from the process of truth, the conclusion is reached that the performance of political elites in managing security crises plays an effective and decisive role. This impact is presented in the form of a conceptual model at the end.

کلیدواژه‌ها English

Elite
Political elites
Crisis
Security crisis
آدر، جان. (۱۳۸۶). مدیریت و رهبری. ترجمه اشرف افشاری. تهران: انتشارات هوای تازه.
ازغندی، علیرضا. (۱۳۷۹). تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی ایران. تهران: انتشارات سمت، ج ۱.
انصاری، محمدمهدی. (۱۳۸۶). نخبه پروری سیاسی. تهران: انتشارات دادگستر نشر.
برچر، مایکل و جاناتان ویل‌کنفلد. (۱۳۸۳). بحران تعارض و بی‌ثباتی. ترجمه علی صبحدل. چ ۱، تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
برچر، مایکل. (۱۳۸۲). بحران در سیاست جهان. مترجم حیدر علی بلوچی. تهران: انتشارات مطالعات راهبردی.
تاجیک، محمدرضا. (۱۳۷۹). مدیریت بحران نقدی بر شیوه‌های تحلیل و تدبیر بحران در ایران. تهران: انتشارات فرهنگ گفتمان.
جدی، سیدمجید و دیگران. (۱۳۸۵). مدیریت بحران با رویکرد امنیتی ۱. تهران: انتشارات معاونت آموزش ناجا.
دال، رابرت. (۱۳۶۴). تجزیه و تحلیل جدید سیاست. ترجمه حسین ظفریان. تهران: انتشارات خرمی.
روشه، گی. (۱۳۷۳). تغییرات اجتماعی. ترجمه منصور وثوقی. تهران: انتشارات نی.
ساوه درودی، مصطفی. (۱۳۹۰). مدیریت بحران‌های امنیتی. تهران: انتشارات ارتش جمهوری اسلامی ایران، پژوهشکده مطالعات کاربردی فارابی.
عظیمی، فخرالدین. (۱۳۷۲). بحران دموکراسی در ایران. تهران: انتشارات البرز.
کلاه‌چیان، محمود. (۱۳۸۳). نقش اطلاعات در مدیریت بحران. فصلنامه مطالعات راهبردی، س ۷ (۱۳۸۳).
یاوری، حسین. (۱۳۸۹). مدیریت آشنایی با اصول، مبانی، نظریه‌های مدیریت ووظایف اصلی و کلیدی مدیر در دوران معاصر. تهران: انتشارات آذر سیمای دانش.
دوره 10، شماره 30
پاییز 1393
صفحه 89-120

  • تاریخ دریافت 15 تیر 1393
  • تاریخ بازنگری 08 شهریور 1393
  • تاریخ پذیرش 22 مهر 1393
  • تاریخ اولین انتشار 30 آذر 1393
  • تاریخ انتشار 30 آذر 1393